پیرسیک
مسجد رنگونی ها

مسجد رنگونی های آبادان

در سال ۱۲۹۱ شمسی، پالایشگاه آبادان که اولین واحد تصویه نفت در ایران محسوب می شد، آغاز به کار کرد و همین موضوع باعث شد تا هزاران تبعه انگلیسی، هندی و پاکستانی به این شهر مهاجرت کنند. یکی از اولین گروه هایی که به شهر آبادان آمدند کارکنان پالایشگاه رنگون، پایتخت برمه، بودند؛ مهاجرانی که اغلب رنگونی الاصل و مسلمان بودند. به همین خاطر این گروه در صدد تاسیس عبادتگاه در زمین های شرکت نفت شدند و بالاخره موفق شدند مسجدی در آنجا بنا کنند.

مسجد رنگونی ها حوالی سال ۱۳۰۰ شمسی در جنوب غربی پالایشگاه آبادان، ساخته شد و امروزه به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری و جاهای دیدنی آبادان شناخته می‌شود.
این مسجد معماری مشابه به معماری شبه قاره هند دارد و  در مراسم و آیین‌های مذهبی در اختیار کارگران هندی و بنگلادشی ساکن منطقه قرار می‌گرفت.

در معماری مسجد رنگونی ها طرح‌های گچبری برجسته به صورت روکش سیمانی به کار گرفته شده و محراب مسجد و طراحی منحصربه‌فردش از ویژگی‌های جالب توجه در این مسجد است؛ محراب در میان اشکال هندسی و نقوش اسلیمی تزیین شده قرار گرفته و با رنگ های متنوع و طرح‌هایی که بر دیوارهای محراب نقش بسته بهشت برین را در ذهن تجسم می‌کند.

در این مسجد که اکنون به موزه تبدیل شده، نسخه‌هایی از قرآن های خطی و همچنین اسناد تاریخی مرتبط با دوره زمانی اواسط سلسه قاجاریه تا پهلوی اول به نمایش گذاشته شده است؛ اسنادی که شامل مکاتبات مالی و بازرگانی تاجران ایرانی مقیم هندوستان و انگلستان با ایران و موارد دیگری از جمله انواع سفته، برات، صورت ریز معاملات و نامه‌های تجاری نگهداری و … است.
مسجد رنگونی ها در سال ۱۳۷۸ از سوی سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و پس از آن در تاریخ ۲۳ دی ماه ۱۳۸۸ به عنوان موزه اسناد تاریخی و خطی بازگشایی شد.

اضافه کردن نظر

شبکه‌های اجتماعی